باران

   آرام

        و مدام

               می­بارد .

   پی سقف می­گردی

         پناهی نیست

                جای پایی نیست

   ساعت­هاست می­بارد ؛

              از دهان ِ شاعر

                        از شاخه­ی توت ِ کهن

                                   از شانه­ی طوطی  ِ باغ .

   بر زبانْ گنجشک­های خمیده ،

   بر زبان ِ گنجشک­های خیس ،

   باران آرام و مدام

                    می­بارد .

   بر فراز کاج­های خشک

                               پر­های کلاغ پیر

                                             می­بارد ، می­بارد ... .