در فواید نادانی

 

بهتر است آدم لذت ببرد تا این که از چیزی سر در بیاورد. با دانستن، خودمان را برای همیشه زنجیر می­کنیم به چیزهایی غریب و مرگمان را جلو می­اندازیم. اگر آدم عمرش صدهزار سال باشد، ولی بداند چه روز و چه ساعتی می­میرد، باز از عمر صدهزار ساله­اش به اندازه یک عمر ده ساله که نداند کی می میرد لذت نمی­برد. می­بینی حماقت، نادانی و کلی از چیزهایی که اسمشان بد در رفته، همه جزء حسن‎های آدم هستند.

رام کننده، محمدرضا کاتب، نشر چشمه، صص18-17

 

 

 

چیزی شبیه بهار

 

 

   اسفند

   ما را به سر سطر می‌رساند،

      به زمانی که اتوبوسی متروک

           - در جاده‌های هراس -

         ما را به هم پیوند می‌داد

              ***

   زمان

         در سرم چرخ می‌خورد،

   چرخ می‌خورم،

   چرخ می‌زنم،

   و گیج می‌شوم

           از عطر بودنت!