توهم

 در انتظار برف نیامده­

 و از آسمانی که سرخ نبود؛

 در زمستان دچار فراموشی!

 پیری نشسته بود

 بر فرق مترسکی

             که در مزرعه­ای متروک

                            و خالی از کلاغ

 شعر تنهایی را زمزمه می­کرد

 و تصویر دخترک کشاورز

  در پس چشمانش

 خاموش و روشن می­شد

 روشن و خاموش

 تا ویترین غرق در تاریکی شد

 و مترسک پشت شیشه­ها

 رو به خیابان خلوت

 آرام خوابید.

دنیای زیبای ما زشت می­ شود،

امروز جایی خواندم

نیمه­ ی خرداد

در قرص ماه

پپسی کولا نقش می ­بندد

دیگر آسمان هم

        سهم ما نیست

دیگر شب هم

       سهم ما نیست