مي خندم يا مي گريم

دلم اندازه ي آسمان غم دارد ‏

اما ‏

گريه ام نمي گيرد!

كاش بلندم مي كرد باد از اينجا

ودر آغوش تو پهن!

گريه ام مي گيرد!

كاش اشك هايم را موهاي تو پاك كه نه

پنهان مي كرد!

كاش دل پريشانم را

حرف هاي تو شانه مي كرد!

گريه ام خشكيد بر گونه ام!

ولي هنوز خاليست وجودم

از نوازش چشمانت!