مي خندم يا مي گريم

   آنچه هنوز تلخ­ترین پوزخند مرا بر می­انگیزد «چیزی شدن» از دیدگاه آنهاست - آنها که می­خواهند ما را در قالب­های فلزی خود جای بدهند. آنها با اعداد کوچک به ما حمله می­کنند. آنها با صفر مطلقشان به جنگ با عمیق­ترین و جاذب­ترین رویاها می­آیند - .

   بار دیگر شهری که دوست می­داشتم، نادر ابراهیمی، نشر روزبهان، چاپ 1376